Ekin Yazın Dostları

Kitap Okurlarının Buluşma Noktası

Archive for 14 Kas 2018

Rüyalar Anlatılmaz (Nermin Yıldırım)

Posted by sinaniy 14 Kasım 2018

rüyalar anlatılmaz - nermin yıldırımAnkara 3. Grup Şubat 2019

Pilar, aniden ortadan kaybolan kocası Eyüp’ün başına kötü bir şey geldiğinden şüphelenmektedir. Çünkü kocasının habersiz ortadan kaybolması için bir sebep yoktur.

Polisi arayan Pilar kocasının İstanbul uçağına binerek memleketine gittiğini öğrenince çaresizce evde beklemeye dayanamayıp soluğu İstanbul’da alır ve orada kocasının yıllardır görüşmediği ve kendisinin de ilk kez tanıştığı ailesinin yardımıyla Eyüp’ü bulmaya çalışır. Uyku problemleri çeken, uykuları kâbuslarlabozulan, ancak uyandığında hiçbirini hatırlamayan Eyüp’ün bir psikoloğun tavsiyesiyle tuttuğu rüya günlüğü de Pilar’ın yanındadır. Ancak günlüğün sayfaları ilerledikçe rüyalar kâbuslara devşirilecek, korkunç bir aile sırrı ortaya çıkacaktır.

Posted in Ankara 3. Grup | Leave a Comment »

Baragan’ın Dikenleri (Panait Istrati)

Posted by sinaniy 14 Kasım 2018

baragan'ın dikenleri - panait IstratiAnkara 2. Grup Aralık 2018

Panait Istrati’nin romanlarında ne kadar bol şiire rastlandığını, onun yapıtlarından herhangi birini okumuş olanlar bilir. Ancak Istrati, hiçbir yapıtına “Baragan’ın Dikenleri”nde bulduğumuz kadar bol şiir katmamıştır.
Kısır bir bozkır toprağı olan Baragan, Istrati’nin büyülü kalemiyle betimlendiğinde, gözümüze bir peri diyarı kadar güzel görünür. Oysa Baragan kalleştir, Baragan insanlara eziyet etmekten hoşlanan bir topraktır. Bu nedenle romanı okurken duyduğumuz zevke bir o kadar da acı katılır…

Posted in Ankara 2. Grup | Leave a Comment »

Flamingolar Pembedir (Aslı E. Perker)

Posted by sinaniy 14 Kasım 2018

flamingolar pembedir - aslı perkerAnkara 2. Grup Kasım 2018

Altı yaşındaydım; çok karlı bir gece, Kars’ta, gece saat 3’te annem başka bir arabaya bindi ben başka bir arabaya. Onlar öndeydi, biz arkada. Kırmızı ışıklarını takip edecektik ve böylece bilecektik. Neyi? Güvende olduklarını, yaşadıklarını… Kırmızı ışıklar gözden kayboldu, tedirgin oldum, küçücük yaşıma rağmen anladım, ama sanki boğazıma bir şey geldi oturdu, konuşamadım. Ne çırpınabildim ne ağlayabildim. Ve bu konuda, o gece hakkında yıllar yılı hiçbirimiz konuşmadık.

Flamingolar Pembedir benim alternatif hayat hikâyem. Küçük bir kız çocuğu hiç konuşmadan, hep dinleyerek, bütün varlığıyla hayatı anlamaya çalışır.  Onu teselli eden tek bir yer vardır, kayığı, yani annesinin kayıp kucağı. -Aslı Perker

“Seviyorum. Ama insan sevdiğini öldürür mü?”

“Ahhh. Sen nasıl bir soru sordun Bahriyeli? İnsan sevdiğini öldürür. Hem de her gün.”

Posted in Ankara 2. Grup | Leave a Comment »